İlkokulu başarıyla bitirdiğimde, ortaokul ve lisede kullanmam için kırmızı yeşil renkte, çok havalı bir çanta almıştı babam.
Üzerinde “i want i can” yazıyordu. Bu iki cümle beynime o kadar kazındı ki yaptığım ve yapacağım her işe ilham kaynağı oldu, olmaya devam edecek.
Yıllar geçtikçe , bu iki sihirli söz ;
Her olayın ya da durumun olumlu yanını görmeme,
Ne olursa olsun, her olaydan bir ders ya da mesaj almama sebep oldu.
Belki de Fırtınalı havaları bu yüzden çok seviyorum, zorlanmadan elde ettiğim şeylere başarı gözüyle bakmıyorum.
Kim derdi ki yıllar önce alınan bir çanta bugün altı yaşındaki kızımın hayat felsefesi olacak J
Bu cocukların hikayesi de öyle. Biri farkında olmadan liderlik ediyor ve diğerleri bu fikri satın alıp sahip çıkıyor. Hepsi, herşeye rağmen “i want i can” diyor.
Ne için? Hedefleri için.. aslında en başında mutlu olmak için.